Boston Terrier – historia rasy.
Boston Terrier pochodzi ze Stanów Zjednoczonych jednak jego przodkami były dawne angielskie psy bojowe. To jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów molosowatych. Walki psów w USA cieszyły się niezmiennie wielką popularnością aż do połowy zeszłego stulecia (1850 r.). Poszukując coraz lepszych psów bojowych około 1870 roku, robotnicy z okolic Bostonu zaczęli krzyżować angielskie buldogi bojowe z białymi terierami. Celem było otrzymanie lżejszych i szybszych psów bojowych, ale przyczyniło się to do powstania nowej rasy.
Około 1893 roku ze skrzyżowania pit bulla, boksera, białego teriera angielskiego, angielskiego bulteriera, francuskiego buldoga i małych angielskich buldogów powstały psy, które stały się podstawą hodowli boston terrierów. Pierwszego przedstawiciela nie ukształtowanej jeszcze rasy pokazano na wystawie psów w Bostonie w 1878 roku, wystawiając go w klasie bulterierów. Rasa Boston Terrier została oficjalnie uznana w 1893 roku. Rozwijając rasę starano się wyeliminować jej agresję – do hodowli bostonów dodano domieszkę krwi buldoga francuskiego. W chwili obecnej Boston Terrier to pies życzliwy, wierny członek rodziny, tolerancyjny szczególnie wobec dzieci i osób starszych.
W roku 1890 roku w Bostonie miłośnicy nowej rasy powołali do życia klub Amerykańskiego Bull Terriera. Rok później sędziowie nie chcieli już oceniać tych psów w klasie bulterierów, ponieważ w tym czasie klub założył w American Kennel Club prośbę o przyjęcie i utworzenie w księdze rodowodowej rejestru dla amerykańskich bulterierów. Prośba ta, choć przy dużym sprzeciwie została odrzucona. Przede wszystkim znany wówczas kynolog James Watson, członek komisji rodowodowej AKC, sprzeciwił się przyjęciu tych psów do rejestru księgi rodowodowej, ponieważ był zdania, że nie jest to rasa hodowana, lecz mieszanina różnych typów psów bojowych, i nie była to opinia tak całkiem niesłuszna. W roku 1893 nazwę rasy zmieniono na boston terriera. Dzięki temu związki łączące obie rasy zostały wyjaśnione i z czasem James Watson zaakceptował nową rasę stając się jej promotorem. Do księgi rodowodowej wpisywano tylko psy, które były hodowane jako bostończyki od co najmniej trzech pokoleń.
Popularność tych psów stale rosła i zdobywały one miłośników w całych Stanach Zjednoczonych. Hodowano je pod kątem wyglądu nie uwzględniając maści. W związku z tym dość często spotkać można było praktycznie całe białe boston teriery. Jako, że rasa ta była stosunkowo młoda, psy klasyfikowano w trzech grupach wagowych: waga lekka (poniżej 6,75 kg), waga średnia (od 6,75 do 9 kg) i ciężka (od 9 do 11,3 kg).
Klasyfikację tą stosuje się do dnia dzisiejszego. Boston jest psem popularnym zarówno w USA jak i w całej Europie.
Boston Terrier – charakterystyka.
Boston terier jest przemiłym psem towarzyskim. Wesoły, sprężysty i zawsze skory do zabawy jest idealnym psem rodzinnym. Jest zrównoważony, przywiązany do swojego właściciela, oraz niezwykle łagodny i cierpliwy w stosunku do dzieci. Nie jest psem awanturniczym, lecz zaatakowany przez innego na pewno będzie się bronił. Są idealnymi psami nadającymi się do szkolenia w zakresie posłuszeństwa.
Wygląd
Waga 6,8 do 11.3 kg.
Wysokośc w kłębie: 38 do 43 cm dla obu płci.
Ma krótką, gładką błyszczącą sierść, łatwą w pielęgnacji. Umaszczenie pręgowane, czarne lub czarne z rudym odcieniem z białymi znaczeniami na kufie, białą strzałka między oczami, białe znaczenia na szyi, klatce piersiowej, na przednich i tylnych łapach. Tułów powinien być krótki i nadawać sylwetce kwadratowego kształtu. Ogon osadzony nisko, prosty lub korkociągowaty, krótki i cienki. Oczy szeroko rozstawione, duże okrągłe i ciemne. Kufa jest graniasta, szeroka i krótka, pozbawiona zmarszczek. Boston powinien mieć zwartą kwadratową sylwetkę.
Zachowanie
Rasa ta jest niezwykle inteligentna, przyjacielska i żywa. Zrobi wszystko żeby przypodobać się swojemu Panu, nie będzie jednakże jego „niewolnikiem”. Mało szczeka, jest powściągliwy. Wymaga dobrego i systematycznego wychowywania. Chce zawsze wiedzieć bardzo dokładnie co mu wolno, a co jest zabronione, jakie ma prawa i obowiązki w rodzinie. Z powodzeniem może mieszkać w mieście, w mieszkaniu, chociaż lubi przestrzeń i ruch. Jeżeli ma zbyt mało ruchu, staje się smutny i zrezygnowany.